Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde yönetim kavramı, yöneticilik ile girişimcilik arasındaki farklar ve yönetimin bir bilim olarak tarihsel gelişimi ele alınmıştır. Yönetim süreci, kaynakların rasyonel ve verimli kullanımını amaçlayan sistematik adımlardan oluşur. İşletmelerin büyümesi ve karmaşıklaşması, profesyonel yöneticilere ve bilimsel yönetim ilkelerine olan ihtiyacı artırmıştır.
Devamında, iş yerinde verimliliği en üst düzeye çıkarmayı hedefleyen ve organizasyonları kapalı birer sistem olarak ele alan Klasik Yönetim Yaklaşımı incelenmiştir. Bu yaklaşım, Frederick Taylor’ın bilimsel yönetim ilkelerini, Henri Fayol’un yönetim süreci fonksiyonlarını ve 14 temel ilkesini, Max Weber’in ise yasal ve kurallara dayalı bürokrasi modelini kapsamaktadır. Klasik dönemde insan faktörü büyük ölçüde göz ardı edilmiş ve çalışanlar rasyonel insan modeliyle değerlendirilmiştir.
Son olarak, klasik yaklaşımın insanı ihmal eden tutumuna tepki olarak doğan Neoklasik Yaklaşım ve Hawthorne Araştırmaları aktarılmıştır. Bu dönemde organizasyonların sosyal bir sistem olduğu anlaşılmış; informal grupların önemi kavranmıştır. Douglas McGregor'un X ve Y Teorisi, Chris Argyris'in Olgunlaşma Kuramı ve Rensis Likert'in Sistem 1 - Sistem 4 Modeli ile insan davranışları, motivasyon ve farklı yönetim tarzları detaylı bir şekilde ortaya konmuştur.