Basit Keynezyen modellerde sadece mal piyasası ele alınırken, IS-LM analizi ile reel değerlerin yanı sıra parasal değerler de milli gelirin denge seviyesinin belirlenmesinde rol oynamaya başlar. Para piyasasında belirlenen faiz oranları yatırımları etkiler ve bu durum mal piyasasındaki denge milli gelirini dolaylı olarak şekillendirir. IS-LM analizi, faiz oranlarından hareketle hem mal hem de para piyasasında eşanlı dengenin elde edilmesini inceler. Analiz, dışa kapalı ve dışa açık olmak üzere iki farklı ekonomik yapı üzerinden ele alınabilir. Dışa kapalı modelde dış dünya ile ekonomik ilişkilerin olmadığı varsayılırken, dışa açık modelde dış ticaret ve uluslararası sermaye hareketleri de hesaba katılır. Bu ünitenin odak noktası olan mal piyasası dengesinde, yatırımların faize duyarlılığı temel bir mekanizma olarak karşımıza çıkar. Yatırım harcamaları fonksiyonu I = I0 - dR şeklinde ifade edilir. Burada I0 otonom yatırımları, d katsayısı yatırımların faize duyarlılığını ve R faiz oranını gösterir. d katsayısı, faiz oranlarındaki %1'lik bir artışın yatırımlarda ne kadarlık bir azalışa yol açacağını gösteren pozitif bir sayıdır; bu durum faiz ile yatırımlar arasında ters yönlü bir ilişki olduğunu kanıtlar. Dışa kapalı IS-LM analizinde toplam talep fonksiyonu AD = C0 + cTR0 + I0 - dR + G0 + c(1-t)Y şeklinde yazılır. Otonom bileşenler A0 altında toplandığında fonksiyon AD = (A0 - dR) + c(1-t)Y halini alır. Faiz oranlarında meydana gelen bir azalma (A0 - dR) ifadesini büyütür ve toplam talebi artırır; tersi durumda ise toplam talep azalır. IS doğrusunun türetilmesinde, ekonomide sadece mal ve hizmet üretildiği ve parasal değerlerin (para miktarının) dışsal kabul edildiği varsayılır. IS eğrisi, gelir-tüketim (veya gelir-harcama) doğrusundan hareketle elde edilir ve mal piyasasında farklı faiz oranlarında yatırımların tasarruflara eşit olduğu gelir düzeylerini temsil eder. Faiz oranlarının düşmesi (örneğin R'den R1'e inmesi), elde para tutmanın maliyetini artırır ve tasarruf etmenin cazibesini azaltır. Bireyler tasarruf yerine tüketime yöneldiğinden toplam talep artar. Bu durum, çarpan mekanizması aracılığıyla milli geliri Y seviyesinden Y1 seviyesine yükseltir. Başlangıçtaki faiz-gelir ikilisi ile yeni faiz-gelir ikilisinin birleştirilmesi IS doğrusunu verir. IS doğrusu negatif eğimli bir doğrudur; çünkü milli gelir ile faiz oranları arasında ters orantı vardır. Faiz azaldıkça yatırımlar artar ve milli gelir yükselir. IS doğrusu üzerindeki bütün noktalarda mal piyasası dengededir, yani toplam arz toplam talebe eşittir ve planlanmayan stok değişimi sıfırdır. IS doğrusunun sağındaki noktalarda toplam arz fazlası (planlanmayan stok birikimi) vardır. Solundaki noktalarda ise toplam talep fazlası görülür ve önceden biriken stoklar eritilir. Hükümet harcamaları, transferler, tüketim ve otonom yatırımlardaki artışlar IS doğrusunu sağa/yukarı, azalmalar ise sola/aşağı kaydırır. IS doğrusunun eğimi, doğrudan toplam talep doğrusunun eğimine bağlıdır. Toplam talep eğimini etkileyen unsurlar marjinal tüketim eğilimi (c) ve vergi oranları (t) iken, IS eğrisi için bunlara ek olarak yatırımların faize duyarlılığı (d) da büyük önem taşır. Marjinal tüketim eğiliminde meydana gelen bir artış, toplam talep doğrusunu dikleştirirken IS doğrusunu yatıklaştırır. Buna karşılık, marjinal tüketim eğilimindeki bir azalma toplam talebi yatıklaştırır, IS doğrusunu ise daha dik bir konuma getirir. Vergi oranlarındaki bir artış, toplam talep doğrusunun eğimini azaltarak onu yatıklaştırır, ancak IS doğrusunun eğimini artırarak onu dikleştirir. Vergi oranlarının azalması ise tam tersi bir etki yaratarak toplam talebi dikleştirir ve IS doğrusunu yatık bir hale getirir. Özetle, toplam talep doğrusunun eğimi ile IS doğrusunun eğimi arasında her zaman ters yönlü bir ilişki bulunmaktadır. IS eğrisinin yatıklığı veya dikliği, ekonomideki maliye politikası çarpanlarının etkinliğini doğrudan etkiler. LM doğrusu, çeşitli milli gelir düzeylerinde para piyasasında para arzı ile para talebini eşitleyen faiz seviyelerini gösteren bir doğrudur. Ekonomide denge faiz seviyesi, para arzı ile para talebinin kesiştiği noktada gerçekleşir. Merkez Bankası tarafından belirlenen nominal para arzı faiz oranından bağımsızdır ve dikey bir doğru olarak çizilir. Reel para arzı, nominal para arzının fiyatlar genel seviyesine bölünmesiyle elde edilir ve MS/P ile gösterilir. Para arzı otonom olduğundan faiz eksenine paralel (dikey) bir konum alır. Para talebi ise faiz oranlarına bağımlıdır ve aralarında ters yönlü bir ilişki mevcuttur. Para talep etmenin maliyeti, vazgeçilen faiz geliridir. Faiz oranları düştüğünde bireyler para tutmak yerine harcamayı tercih eder ve para talebi artar; faizler yükseldiğinde ise daha fazla faiz geliri elde etmek için nakit talebi kısılır. Bu nedenle para talep eğrisi yukarıdan aşağıya doğru negatif eğimlidir. Para piyasasında denge, reel para arzı doğrusu (MS/P) ile negatif eğimli para talebi doğrusunun (MD) kesiştiği noktada kurulur. Bu dengeden hareketle milli gelirdeki değişimlerin para piyasasına etkileri incelenerek LM doğrusunun türetilmesine geçilir. LM doğrusu, para piyasasındaki dengenin milli gelir değişimlerine göre nasıl şekillendiğini gösterir. Başlangıçta Y milli gelir seviyesinde dengeye gelen para piyasası, milli gelirin Y1 seviyesine yükselmesiyle değişime uğrar. Milli gelir artışı,işlemler amaciyla yapılan para talebini artırır ve para talebi doğrusu sağa/yukarı kayar. Para arzı sabitken artan para talebi, para piyasasındaki denge faiz oranının i1'den i2'ye yükselmesine neden olur. İlk denge noktası ile yeni denge noktasının birleştirilmesi LM doğrusunu oluşturur. LM doğrusu, IS doğrusunun aksine pozitif eğimli bir doğrudur. Bunun temel nedeni milli gelir ile faiz oranları arasında doğru yönlü bir ilişkinin bulunmasıdır. Milli gelir arttıkça para talebi artar, bu da faiz oranlarını yukarı çeker. Para talebi fonksiyonu MD = kY - hi şeklinde yazılır; burada k para talebinin gelere duyarlılığını, h ise faize duyarlılığını ifade eder. LM doğrusunun sağındaki noktalarda para talebi fazlalığı, solundaki noktalarda ise para talebi noksanlığı vardır. Para arzındaki artışlar LM'yi sağa, azalmalar ise sola kaydırır. LM doğrusunun eğimini belirleyen iki temel faktör bulunmaktadır: Para talebinin gelire duyarlılığı (k) ve para talebinin faize duyarlılığı (h). Bu katsayıların büyüklükleri doğrunun dikliğini veya yatıklığını doğrudan etkiler. k katsayısının (gelire duyarlılık) değeri ne kadar yüksek olursa, milli gelirdeki bir artışın para talebinde yaratacağı artış o kadar büyük olur. Bu durum faiz oranlarında çok daha yüksek bir artışı tetikler ve LM doğrusu daha dik bir konum alır. h katsayısının (faize duyarlılık) değeri ne kadar küçük olursa, faiz oranlarındaki değişmelerin para talebi üzerindeki dengeleyici etkisi zayıflar. Sonuç olarak milli gelir değişimleri faizleri çok şiddetli etkiler ve LM doğrusu yine dikleşir. Eğer h katsayısı büyükse, faizdeki küçük değişimler para talebini büyük ölçüde dengeler ve LM doğrusu daha yatık bir hal alır. Katsayıların bu yapısal özellikleri, para politikasının ekonomideki etkinliğini belirlemede kritik bir rol oynar.