Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » Maliye Lisans Programı » Maliye Politikası

Ünite 8: Durgunluk ve Maliye Politikası — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 20 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Durgunluk (Resesyon) — Ekonomide toplam talebin toplam arzın gerisinde kalması sonucu üretim kapasitesinin tam kullanılamadığı, milli gelirin eksik istihdam düzeyinde gerçekleştiği, işsizliğin arttığı ve fiyatlar genel düzeyinin düşme eğilimine girdiği ekonomik istikrarsızlık durumudur.

Genişletici Maliye Politikası — Durgunluk dönemlerinde toplam talebi canlandırmak amacıyla kamu harcamalarının artırılması, vergilerin azaltılması ve bütçe açığı verilmesi esasına dayanan bütçe ve maliye politikası stratejisidir.

Reel Harcamalar — Devletin piyasadan doğrudan mal, hizmet veya üretim faktörü satın alarak gerçekleştirdiği, cari harcamalar ile altyapı ve tesis gibi üretim kapasitesini artıran yatırım harcamalarından oluşan kamu harcaması grubudur.

Transfer Harcamaları — Devletin doğrudan bir mal veya hizmet alımı yapmaksızın, gelir dağılımını düzeltmek veya belirli sektörleri desteklemek amacıyla yaptığı sosyal yardımlar, sübvansiyonlar ve mali destekleri içeren harcamalardır.

Sübvansiyon — Devletin üretimi teşvik etmek, maliyetleri düşürmek ve yatırımları canlandırmak amacıyla firmalara veya üreticilere yaptığı geri ödemesiz mali transferler ve desteklerdir.

Otomatik Stabilizatör (Kendiliğinden Dengeleyici) — Ekonomideki konjonktürel dalgalanmaları, hükümetin yeni bir yasal düzenleme yapmasına gerek kalmadan kendiliğinden hafifleten, artan oranlı gelir vergisi ve işsizlik sigortası gibi mali araçlardır.

Gider Vergileri — Mal ve hizmetlerin satışı, tüketimi veya harcanması üzerinden alınan, KDV ve ÖTV gibi dolaylı vergilerdir. Durgunlukta bu vergilerin indirilmesi fiyatları doğrudan düşürerek talebi hızla canlandırır.

İç Borçlanma — Devletin bütçe açıklarını kapatmak amacıyla kendi ülke sınırları içerisindeki yerleşik kişilerden, bankalardan ve finansal kurumlardan ulusal para cinsinden borçlanması işlemidir.

Dış Borçlanma — Devletin yabancı hükümetlerden, uluslararası finansal kuruluşlardan (IMF, Dünya Bankası vb.) veya dış piyasalardan yabancı para birimi cinsinden borç fonu temin etmesidir.

Dışlama Etkisi (Crowding-Out) — Devletin bütçe açıklarını kapatmak için iç piyasadan yoğun şekilde borçlanması sonucu faiz oranlarının yükselmesi ve bu nedenle özel sektörün yatırım harcamalarının azalması durumudur.