Ünite 6: Osmanlı Ekonomisinde Dış Borçlar ve Bankacılık — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 11 soru var.

1 / 110 doğru

Konsolit

Osmanlı Devleti'nin iç ve dış borçlanma süreçlerinde ihraç ettiği, Galata Borsası'nda yoğun olarak işlem gören ve yüksek spekülatif kârlar sağlayan devlet tahvilleridir.

Konsolit — Osmanlı Devleti'nin iç ve dış borçlanma süreçlerinde ihraç ettiği, Galata Borsası'nda yoğun olarak işlem gören ve yüksek spekülatif kârlar sağlayan devlet tahvilleridir.

Sarraflar — Osmanlı para piyasasında farklı paraların değişimini yapan, paraların ayarını ve değerini denetleyen, ticaretin ve iltizam sisteminin finansmanı için faizle borç veren geleneksel finansörlerdir.

Galata Borsası — 19. yüzyılda İstanbul'da kurulan, telgraf hatlarıyla Londra ve Paris borsalarına bağlı olan, işlemlerinden vergi alınmaması nedeniyle bankalarla büyük bir rekabet içinde olan Osmanlı'nın ilk modern borsasıdır.

Tahsis-i Ayar — 1843 yılında Osmanlı Devleti'nin çift metalli para sistemine geçerek 1 altın lirayı 100 gümüş kuruşa eşitlemesi ve böylece yerel para biriminin değerini sabitleyerek uluslararası finansal sistemle uyumlu hale getirmesi işlemidir.

Deruhte Etmek — Bir kurumun, şirketin veya bankanın tüm hak, yükümlülük, borç ve faaliyetlerini başka bir güçlü finansal kuruluş tarafından üstlenilmesi, devralınması işlemidir.

Para Vakıfları — Osmanlı Devleti'nde nakit sermayeyi faiz (nemalandırma) karşılığında tüccar, mültezim ve girişimcilere borç vererek işleten, geleneksel dönemin ilk organize iç borçlanma ve kredi sağlama kurumlarıdır.

Kaime — Osmanlı Devleti'nin bütçe açıklarını kapatmak amacıyla piyasaya sürdüğü, faiz getirisi olan ve kağıt para gibi tedavül eden ilk iç borçlanma senetleridir.

Mültezim — Osmanlı Devleti'nin iltizam sistemi kapsamında belirli bölgelerin vergilerini toplama hakkını ihale yoluyla peşin ödeme yaparak satın alan ve bu finansman için sarraflardan borçlanan girişimcilerdir.

Moratoryum — Bir devletin borçlarını ve faiz ödemelerini planlanan vadede ödeyemeyeceğini, ödemeleri tek taraflı olarak askıya aldığını veya ertelediğini ilan etmesidir; Osmanlı Devleti bu durumu 1875 yılında ilan etmiştir.

Evrak-ı Nakdiye — Birinci Dünya Savaşı döneminde (1915 yılından itibaren) Osmanlı Devleti tarafından piyasaya sürülen, karşılığı altın veya Alman hazine bonoları olan kağıt para ve hazine bonolarıdır.

Galata Bankerleri — İstanbul'un Galata semtinde yerleşik olan, Osmanlı Devleti'nin iç ve dış borçlanma ihalelerinde, kısa vadeli avans temininde ve hazineye teminat mektubu sağlanmasında aktif rol oynayan, modern bankacılık öncesi dönemin en güçlü yerel finansal aktörleridir.