İngiliz EmpirizmiBilginin ve deneyimin temelini duyumlara ve algılara dayandıran, duyulur dünyayı felsefenin başlangıç noktası kabul eden felsefi akımdır. Örneğin, modern dönemde öznenin öncelikle algılayan bir varlık olduğunu savunarak estetik ve sanat analizlerine zemin hazırlar.
Düşünen ÖzneModern felsefede epistemolojik olarak birincil konumda ele alınan, akıl yürüten, sorgulayan ve bilgi üreten insan bilincidir. İngiliz empirizmi bu öznenin aynı zamanda ve öncelikle algılayan bir özne olduğunu vurgular.
Algılayan ÖzneDuyusal verileri dış dünyadan alarak işleyen, duyumsama edimini gerçekleştiren özne konumudur. Estetik yaşantının ve sanat olgusunun kavranabilmesi için düşünen öznenin algılayan yönü ön plana çıkarılmalıdır.
Duyulur Gerçeklikİnsanın bedensel varoluşuyla deneyimlediği, tikel ve bireysel şeylerden oluşan maddi dünyadır. Empirist felsefede aşkın alanların aksine bilgi ve estetik yargının temel hareket noktasını oluşturur.
İdeal SoyutlamaDuyulur dünyanın somut ve tikel gerçekliğini ardında bırakarak zihinsel ve aşkın kavramlara ulaşma çabasıdır. Rasyonalist gelenek bu soyutlamayı yüceltirken, empirizm buna karşı çıkmıştır.
Rasyonel SoyutlamaAkılsal düşünce yoluyla elde edilen, duyusal deneyimi aşma iddiası taşıyan evrensel ve zorunlu ilkeler sistemidir. İngiliz empiristleri bu tür soyutlamaların duyulur gerçeklikle denetlenmesi gerektiğini savunur.
EvrensellikHume estetik bağlamında, aşkın ve rasyonel bir yasaya değil, insan doğasının ortak yapısına ve ortak sağduyusuna dayanan genelgeçerlik durumudur. Bütün insanlarda ortak olan bedensel ve ruhsal iç mekanizmayı ifade eder.
Estetik Değer YargısıGüzelin, çirkinin, sanatın ve estetik deneyimin değerini belirlemeye yönelik yargılama sürecidir. Empirist gelenekte bu yargılar aşkın kurallara değil, duyu algılarına ve insan duygularına dayanır.
Tikel GüzellikMutlak ve evrensel bir form olmayan, nesnelere ve öznelere göre değişiklik gösteren göreli güzellik durumudur. Hume'a göre her zihin farklı bir nesneyi farklı şekillerde algıladığı için güzellik tikeldir.
Göreli GüzellikSabit ve değişmez bir aşkın hakikate dayanmayan, kişiden kişiye ve nesneden nesneye fark eden estetik niteliktir. Hume, güzelliğin başlangıçta göreli bir karakter taşıdığını kabul eder.
Sağduyuİnsan zihninin tarihsel önyargılardan arınmış, normal bir zekâ düzeyinde ortak değerleri kavrama yetisidir. Hume'un evrensel estetik beğeni ölçütlerinden birini oluşturur.