Bu bölümde modern felsefenin önemli bir bileşeni olarak İngiliz empirizminin,
düşünen öznenin öncelikle algılayan özne olduğuna işaret ettiğini ortaya koyduk. Öznenin
algı temelli empirik kavranışının, duyumsama ve algılama edimi olmadan düşünülemeyecek
‘güzellik’ ve ‘sanat’ olgularının analizi için de önem taşıdğını akımın ileri gelen düşünürü
olan Hume doğrultusunda belirttik. Burada Hume’un görüşeri doğrultusunda evrensel bir
estetik değer yargısının, insanın bedensel ve ruhsal doğasının iç mekanizması ile ilişkili
olduğunu gösterdik. Bununla birlikte bu yargının ideal ve rasyonel açıdan aşkın bir
evrensellik taşımadığını belirttik.
