İnfografik
Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » Felsefe Lisans Programı » Yurttaşlık ve Çevre Bilgisi
← Ünite 3
Yurttaşlık ve Çevre Bilgisi

Ünite 3: İnsan Hakları

Magna Carta Libertatum (1215)
İngiltere'de Kral Yurtsuz John ile feodal baronlar arasında imzalanmıştır. Kralın mutlak yetkilerini sınırlandırarak yasal süreç olmadan kimsenin cezalandırılamayacağını hükme bağlamış ve anayasalcılık hareketlerinin ilk somut örneği olmuştur.
Virginia Haklar Bildirisi (1776)
Amerika Birleşik Devletleri'nin bağımsızlık sürecinde kabul edilmiştir. Tüm insanların doğuştan eşit derecede özgür olduğunu, yaşama, özgürlük ve mülkiyet haklarının hiçbir anlaşmayla ellerinden alınamayacağını ilan eden ilk modern insan hakları belgesidir.
Fransız İnsan ve Vatandaş Hakları Beyannamesi (1789)
Fransız İhtilali'nin ardından ilan edilen 17 maddelik tarihi metindir. Doğal hukuka dayalı evrensel hakları vurgulamış, egemenliğin kaynağını millete vermiş ve tüm dünyada monarşilerin yıkılma sürecini başlatmıştır.
İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi (10 Aralık 1948)
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından Paris'te kabul edilmiştir. İkinci Dünya Savaşı'nın yıkıcı sonuçlarının ardından insan onurunu korumak amacıyla hazırlanan 30 maddelik bu bildirge, her yıl 10 Aralık gününün İnsan Hakları Günü olarak kutlanmasını sağlamıştır.

Anahtar Kavramlar

ÖzgürlükKişinin herhangi bir dış baskı, zorlama veya kısıtlamaya maruz kalmaksızın kendi iradesi ve düşünceleri doğrultusunda karar verebilmesi ve davranabilmesi durumudur. Bireyin kendi yaşamını kendi tercihleriyle şekillendirme gücünü temsil eder.
HakHukuk düzeni tarafından kişilere tanınan, korunması ve uygulanması yasal güvenceye bağlanmış olan meşru yetkilerdir. Toplum içinde bireyin özgürlüklerini somut ve kullanılabilir kılan temel araçtır.
İnsan HaklarıIrk, dil, din, cinsiyet, etnik köken veya milliyet farkı gözetmeksizin, tüm insanların sadece insan olmalarından dolayı doğuştan sahip oldukları evrensel, devredilemez ve vazgeçilemez hakların bütünüdür.
Doğal HukukDevletin koyduğu yasalardan bağımsız olarak, insan doğasından ve akıldan kaynaklanan, zaman ve mekandan münezzeh, üstün ve evrensel adalet ilkelerini savunan hukuk teorisidir.
Pozitif HukukBelirli bir dönemde, belirli bir ülkede yetkili devlet organları tarafından yürürlüğe konulmuş olan ve devlet gücüyle uygulanan yazılı kanunlar, yönetmelikler ve kurallar bütünüdür.
Hukuksal EşitlikTüm bireylerin toplumsal statüleri ne olursa olsun kanunlar önünde aynı hak ve yükümlülüklere sahip olması, yargılama ve yasal korumada hiçbir kişiye veya sınıfa ayrıcalık tanınmaması ilkesidir.
Siyasal EşitlikYurttaşların devlet yönetimine katılma, seçme ve seçilme süreçlerinde eşit haklara sahip olmasıdır. Bu ilke, siyasi gücün belirli bir zümrenin elinde toplanmasını engellemeyi amaçlar.
Ekonomik ve Sosyal EşitlikBireylerin eğitim, sağlık, barınma ve çalışma gibi temel yaşam olanaklarına adil bir şekilde erişebilmesini öngören, kapitalizmin yarattığı sınıfsal uçurumları azaltmayı hedefleyen maddi eşitlik modelidir.
Hümanizmİnsanı evrenin en değerli varlığı kabul eden, insan onurunu, aklını, gelişim potansiyelini ve dünyevi mutluluğunu her türlü dogmatik ve teolojik otoritenin üstünde tutan düşünce akımıdır.
Toplum Sözleşmesiİnsanların doğal durumdaki kargaşadan kurtulmak ve temel haklarını güvence altına almak amacıyla, kendi rızalarıyla bir araya gelerek devleti ve egemen gücü oluşturduklarını varsayan siyaset felsefesi teorisidir.
Birinci Kuşak HaklarBireyi devletin keyfi müdahalelerine karşı koruyan ve devletin pasif kalmasını gerektiren kişisel ve siyasal özgürlüklerdir. Yaşama hakkı, mülkiyet ve ifade özgürlüğü bu gruptadır.
İkinci Kuşak HaklarDevletin aktif müdahalesini ve kaynak aktarmasını gerektiren ekonomik, sosyal ve kültürel haklardır. Çalışma hakkı, eğitim, sağlık ve sosyal güvenlik hakları bu kapsamda yer alır.
Üçüncü Kuşak HaklarBireysel olmaktan ziyade kolektif nitelik taşıyan ve tüm insanlığın ortak dayanışmasını gerektiren haklardır. Çevre hakkı, barış hakkı ve kalkınma hakkı bu kuşağın en belirgin örnekleridir.
Negatif HaklarDevletin bireyin özel alanına müdahale etmemesini, gölge etmemesini gerektiren haklardır. Din ve vicdan özgürlüğü ile konut dokunulmazlığı gibi haklar devletin karışmama yükümlülüğünü doğurur.
Pozitif HaklarDevlete bireyin refahını sağlamak için aktif görevler, hizmetler ve ekonomik yükümlülükler yükleyen haklardır. Devletin okul açması, hastane kurması ve iş imkanı sağlaması bu hakların gereğidir.
EgemenlikBir devletin sınırları içerisinde en üstün, mutlak ve sınırsız emretme gücüne sahip olması, uluslararası alanda ise diğer devletlerle eşit düzeyde bağımsız ve kendi kararlarını alabilen bir yapı teşkil etmesi durumudur.
Ulus-DevletEgemenlik sınırları içindeki halkın ortak bir dil, kültür, tarih ve aidiyet bilinci etrafında birleşerek tek bir ulusal kimlik oluşturduğu, meşruiyetini bu ulustan alan modern devlet modelidir.
YurttaşlıkBireyin bir devlete yasal ve siyasal bağlarla bağlı olması durumudur. Yurttaşlık, bireye devlet karşısında hem belirli haklar (seçme-seçilme vb.) hem de belirli ödevler (vergi, askerlik vb.) yükler.
StandenstaatOrta Çağ Avrupa'sında hükümdarın gücünü yerel zümreler, asiller ve özerk meclislerle paylaştığı, feodal bölünmüşlükten mutlakiyetçi devlete geçiş sürecini temsil eden 'Zümreler Düzeni'dir.
LaiklikDevlet düzeninin, hukuk kurallarının ve kamu yönetiminin dini kurallara değil, akla, bilime ve toplumsal mutabakata dayandırılması; devletin tüm inanç gruplarına eşit mesafede durması ilkesidir.
SekülerizmYaşamın, toplumsal ilişkilerin ve ahlaki değerlerin dinsel dogmalardan arındırılarak tamamen dünyaya, çağa ve rasyonel temellere göre düzenlenmesini savunan dünyevi yaşam felsefesidir.
Magna Carta1215 yılında İngiltere'de imzalanan ve kralın mutlak yetkilerini tarihte ilk kez sınırlandırarak hukukun üstünlüğü ve kişisel güvenlik ilkelerini yasal ferman altına alan belgedir.
Virginia Haklar Bildirisi1776 yılında Amerika'da kabul edilen, insanların doğuştan eşit ve özgür olduğunu ilan ederek modern anayasal haklar listesinin öncüsü olan tarihi insan hakları belgesidir.
İnsan Hakları Evrensel BildirgesiBirleşmiş Milletler tarafından 10 Aralık 1948'de kabul edilen, insan haklarının uluslararası düzeyde korunmasını amaçlayan ve işkence ile köleliği küresel düzeyde yasaklayan 30 maddelik temel metindir.

Diğer Önemli Bilgiler

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (1950)

Avrupa Konseyi üyesi ülkeler tarafından Roma'da imzalanmıştır. Sadece hakları ilan etmekle kalmamış, aynı zamanda bireysel başvuru hakkını tanıyarak İnsan Hakları Mahkemesi gibi uluslararası düzeyde çalışan etkin bir denetim mekanizması kurmuştur.

Sened-i İttifak (1808)

Osmanlı İmparatorluğu'nda Sadrazam Alemdar Mustafa Paşa öncülüğünde II. Mahmud ile yerel ayanlar arasında imzalanmıştır. Padişahın mutlak otoritesini ilk kez sınırlandıran belge olması yönüyle Osmanlı'daki hak arama sürecinin ilk adımı kabul edilir.

Tanzimat Fermanı (1839)

Sultan Abdülmecid döneminde Hariciye Nazırı Mustafa Reşid Paşa tarafından Gülhane Parkı'nda okunmuştur. Din farkı gözetmeksizin tüm Osmanlı tebaasının can, mal, namus güvenliğini ve mülkiyet hakkını devlet güvencesi altına almıştır.

Kanun-ı Esasi (1876)

Osmanlı Devleti'nin ve Türk tarihinin ilk anayasasıdır. I. Meşrutiyet'in ilanıyla yürürlüğe girmiş, padişahın yetkilerini kısmen sınırlandırarak halkın temsilcilerinden oluşan bir meclisin (Meclis-i Mebusan) açılmasını sağlamıştır.

1961 Anayasası ve Haklar

Türkiye'de insan haklarını korumak adına Anayasa Mahkemesi, Yüksek Hakimler Kurulu ve çift meclisli sistem gibi güçlü kurumları hayata geçirmiştir. BM Bildirgesi'ndeki klasik, sosyal ve ekonomik hakları en geniş şekilde iç hukukumuza entegre eden anayasadır.

1982 Anayasası ve Sınırlar

Türkiye'de halen yürürlükte olan bu anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi referans alınarak hazırlanmıştır. Temel hak ve özgürlüklerin sınırlarını ve devletin hangi durumlarda bu hakları kısıtlayabileceğini net bir şekilde belirlemiştir.

Martin Luther ve Reform (16. Yüzyıl)

Almanya'da Katolik Kilisesi'nin endüljans (cennetten toprak satma) ve günah çıkarma gibi sömürücü uygulamalarına karşı başkaldırmıştır. Bireyin kutsal metinleri kendi dilinde okuyabilmesini savunarak sekülerleşme sürecini hızlandırmıştır.

Max Weber'in Devlet Tanımı

20. yüzyılın başlarında Alman sosyolog Weber tarafından yapılmıştır. Devleti, belirli bir sınır dâhilinde meşru fiziksel şiddet kullanma tekelini elinde bulunduran ve kurumsallaşmış siyasal bir örgüt olarak tanımlamıştır.

Jean Bodin ve Egemenlik

Egemenlik kavramını siyaset literatürüne kazandıran Fransız düşünürdür. Egemenliği devletin en üstün, mutlak ve bölünemez gücü olarak tanımlayarak modern ulus-devletlerin merkezi otorite yapısını teorileştirmiştir.

John Locke'un Hak Formülü

İngiliz düşünür Locke; 'yaşam, özgürlük, mülkiyet ve baskıya karşı direnme' formülünü ortaya koymuştur. Devletin yegane görevinin bu doğal hakları korumak olduğunu savunarak liberal anayasacılığın babası olmuştur.

Freud'un Din Analizi

Sigmund Freud, dinin rasyonel ve bilimsel temellere dayanmadığını, insanın doğa güçlerine karşı kendini savunma ve sığınma ihtiyacından doğan psikolojik bir illüzyon olduğunu savunmuştur.

Sınavda Dikkat Et

  • Laiklik ve Sekülerizm farkına dikkat edin: Laiklik devletin neyi yapmaması gerektiğini (yasaklama/mesafe) belirlerken, sekülerizm toplumsal yaşamın dünyevi esaslara göre nasıl düzenlenmesi gerektiğini gösterir.
  • Hak kuşaklarının kronolojisini unutmayın: Birinci kuşak klasik/bireysel haklar (17-18. yy), ikinci kuşak sosyal/ekonomik haklar (19. yy), üçüncü kuşak ise kolektif dayanışma haklarıdır (20. yy).
  • Osmanlı'daki ilk anayasal gelişmeleri karıştırmayın: Padişahın yetkilerini ilk sınırlayan Sened-i İttifak (1808), hakları yasal güvenceye alan Tanzimat Fermanı (1839), ilk anayasa ise Kanun-ı Esasi'dir (1876).
  • John Locke'un üçlü formülünü ezberleyin: 'Yaşam, özgürlük ve mülkiyet' hakları Locke'un liberal devlet teorisinin ve anayasal sınırların temelini oluşturur.
  • Weber'in devlet tanımındaki anahtar kelimeye odaklanın: Sınavlarda Weber sorulduğunda 'meşru fiziksel şiddet (güç) kullanma tekeli' ifadesini arayın.
  • Negatif ve Pozitif Hak ayrımını iyi yapın: Negatif haklar devletin karışmamasını (özgürlükleri), pozitif haklar ise devletin hizmet sunmasını (eğitim, sağlık vb.) gerektirir.