
839-840 yılları arasında iç karışıklıklar ve kıtlıkla mücadele eden Bozkur Uygur Devleti, bu zayıf durumdan yararlanan Kırgızlar tarafından 840 yılında yıkılmıştır. Bu olay sonrasında Ötüken'den ayrılan Uygurlar farklı bölgelere göç etmiştir.
Turfan bölgesinin kuzeyindeki Bulayık'ta Süryani ve Uygur alfabeleriyle yazılmış Yakobus İncili fragmanları ile Aziz Georg'un acılarını anlatan metinler bulunmuştur. Kurutka'da ise evlenen çiftler için hayır duası içeren Süryani harfli metin tespit edilmiştir.
Budist Uygur edebiyatında büyü niteliği taşıyan Tantrik metinler, XIII-XIV. yüzyıllarda Tibetçeden çevrilmiştir. Bu durum Uygur Türkleri üzerinde Tibet Budizmi'nin etkilerini görmek açısından büyük önem taşır.
Tibetçeden tercüme edilen tantrik büyü metinlerinden biri olan Naropa'nın Ölüler Kitabı, Aurel Stein tarafından Dunhuang'da bulunmuştur. British Museum'da muhafaza edilen bu eser kursiv yazıyla yazılmış 63 sayfalık bir metindir.
Şingko Şeli Tutung tarafından Çinceden çevrilen Suvarnaprabhasasottama Sūtra'nın tam nüshası 1687 tarihinde istinsah edilmiş olup St. Petersburg'da muhafaza edilmektedir. Eserin Berlin Turfan Koleksiyonunda da çok sayıda erken tarihli fragmanı vardır.
14. yüzyılda yaşamış mütercimlerden Punyaşrı, 1330 tarihli Kalacakra Sadhana ile Srikacaksamvara Mandala-Abhisamaya gibi eserleri Tibetçeden çevirmiştir; Arya Açarya ise 1350'de Naropa'nın Ölüler Kitabını Türkçeye aktarmıştır.
Peter Zieme'nin incelediği Eski Uygur şiirlerinde ünlülerle yapılan söz başı uyağın oranı %57,3 iken, ünsüzlerle yapılan uyak düzeninin oranı %42,7'dir. Ünsüzli sistemde en çok b, k/q, s, t, y ünsüzleri (%93,1 oranında) kullanılmıştır.