Ünite 7: Çağdaş Kırım Tatar Edebiyatı-2 — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 22 soru var.

1 / 220 doğru

Yalı Boyu

Kırım'ın güney sahil kesimine verilen isimdir. Bu bölge Oğuz unsurlarının hâkim olduğu bir dil yapısına sahip olduğundan, buradaki konuşma dili Türkiye Türkçesiyle bütünleşmiş durumdadır ve bazı dilcilerca '••• Osmanlıcası' olarak adlandırılmıştır.

Yalı Boyu — Kırım'ın güney sahil kesimine verilen isimdir. Bu bölge Oğuz unsurlarının hâkim olduğu bir dil yapısına sahip olduğundan, buradaki konuşma dili Türkiye Türkçesiyle bütünleşmiş durumdadır ve bazı dilcilerca 'Yalı Boyu Osmanlıcası' olarak adlandırılmıştır.

Çöl Şivesi — Kırım’ın kuzey kesimlerinde kullanılan, Kıpçak unsurlarının hâkim olduğu ağızlar topluluğudur. Bekir Çobanzade ve bazı Kırım şairleri ilk şiirlerinde bu şiveyi kullanmışlardır.

Mirza Kâzım Bey — Kazan Üniversitesi'nde çalışmış, 'Umumî Türk-Tatar Dili Grameri' adlı eseri kaleme almış, Rusya Türkleri için ortak bir edebi Türk dili fikrini savunmuş önemli Azerbaycan asıllı Türkologdur.

Genç Tatarlar — 1905 Rus Meşrutiyeti’nden sonra Kırım'da gizli ve açık faaliyetler yürüten, Çarlık yönetimine karşı aktif ve radikal siyasi mücadeleyi savunan milliyetçi aydınlar grubudur. Vatan Hadimi gazetesi etrafında örgütlenmişlerdir.

Orta Yolak Şivesi — Kırım’ın orta kesimlerinde kullanılan, güneydeki Oğuz ile kuzeydeki Kıpçak unsurlarının her ikisinden de izler taşıyan ara ağız grubudur. Uçkun risaleleri bu şiveyle yayımlanmıştır.

Usul-i Cedid — Geleneksel ezberci eğitim usullerinin yerine yeni ve modern eğitim-öğretim yöntemlerini koyan, İsmail Gaspıralı tarafından öncülüğü yapılan eğitim reformu hareketidir. Bu sistem, Kırım'da yeni bir aydın ve yazar neslinin yetişmesinde temel zemin olmuştur.

Geday — Kırım kültüründe halk şairlerine, âşıklara verilen geleneksel isimdir. Dönem şairlerinin tasviri yapılırken bu tabire başvurulmuştur.

Kurultay (Kırım Tatar Milli Meclisi) — 9 Aralık 1917'de Bahçesaray'da toplanan ve Kırım Tatar Milli Hükûmeti'ni kurarak Numan Çelebi Cihan'ı başkanlığa getiren meclistir. Kırım Türklerinin demokratik ve siyasi iradesinin en yüksek temsil organıdır.

Uçkun Cemiyeti — Vatan Hadimi gazetesinin kapatılmasından sonra Bahçesaraylı genç öğretmenlerin çocuklara yönelik risaleler neşretmek amacıyla Eylül 1909'da kurdukları cemiyettir.

Halfinler — Kazan'da tersanelerde tercümanlık yapmış, Rus okullarında Tatar dili öğretmenliği yürütmüş, ilk alfabe kitaplarını ve sözlükleri hazırlayarak İdil-Ural bölgesinde Batılı dil bilim metotlarının yerleşmesini sağlayan tanınmış aile ve hanedandır.

Dneprelstan — Eşref Şemizade'nin 1931 yılında Dinyeper Barajı'nın inşasını ve Sovyet sanayileşme idealini konu alarak yazdığı, edebî çevrelerde büyük yankı uyandıran ve Rusçaya da çevrilen ünlü manzumesidir (poéma).

Türkistan Lejyonu — II. Dünya Savaşı sırasında Almanların, Sovyetlere karşı savaşmak üzere toplama kamplarındaki Türk asıllı esirlerden oluşturduğu askerî birliktir. Cengiz Dağcı ölümden kurtulmak için bu birliğe katılmak zorunda kalmıştır.

Ştalag (Schtalag No. 3) — Cengiz Dağcı'nın 'Korkunç Yıllar' romanında genişçe yer verdiği, II. Dünya Savaşı sırasında Almanların kurduğu, açlık, bit ve ölümün hâkim olduğu esir toplama kampıdır.

Vatan Cemiyeti — 1914 yılında İstanbul'da tahsil görüp Kırım'a dönen Numan Çelebi Cihan, Cafer Seydahmet ve Hasan Sabri Ayvazof gibi milliyetçi gençlerin kurduğu gizli cemiyettir. Daha sonra Kırım Millî Kurultayı'nın toplanmasında başrol oynamışlardır.

Közyaş Divar — Eşref Şemizade’nin halk arasında bilinen Aslı Han destanını yeniden işleyerek Kırım Türklerinin felaketlerini ve acılarını alegorik bir tarzda anlattığı, uzun süreli baskılardan sonra basılabilen önemli eseridir.

Bahar Ezgileri — 1957 yılında Özbekistan sürgünündeyken Kırım Türkçesiyle otuz müellifin hikâye, deneme ve şiirlerini bir araya getiren, 1941'den sonra Kırım Türkçesiyle yayımlanan ilk eserdir.

Realniy Mektep — Çarlık Rusyası döneminde fen bilimlerinin ön planda olduğu, lise seviyesinde eğitim veren modern okul türüdür. Eşref Şemizade gibi dönemin aydınları bu okullardan mezun olmuştur.

Ant Etkenmen — Numan Çelebi Cihan tarafından yazılan ve 30 Haziran 1991'de Kırım Tatarlarının millî marşı olarak resmen kabul edilen, milletin yaralarını sarmaya ve aydınlığa kavuşmaya yemin eden şiirdir.

Boran — Bekir Sıdkı Çobanzade'nin Bakû'da çalıştığı dönemde kaleme aldığı ve 1928'de Kırım'da basılan, dilinin İstanbul Türkçesine oldukça yaklaştığı önemli şiir kitabıdır.

Yıldız Dergisi — Öncelikle Taşkent'te, daha sonra Akmescit'te yayımlanan, sürgünden sonra Kırım Tatar edebiyatının yeniden doğmasında, genç yazarların yetişmesinde ve eserlerin basılmasında hayati rol oynayan iki aylık edebî dergidir.

Neden Bu Hâle Kaldık — Hasan Sabri Ayvazof'un 1907 yılında Füyuzat dergisinde tefrika ettiği, bir düğün meclisindeki konuşmalar vasıtasıyla dönemin Batılılaşma sancılarını, ana dilini unutan aydınları ve toplumsal problemleri eleştirdiği tiyatro eseridir.

Ortak Edebi Türk Dili — İsmail Gaspıralı'nın 'Dilde, Fikirde, İşte Birlik' şiarı doğrultusunda, bütün Rusya Müslümanlarının ve Türklerinin rahatça anlaşabileceği, sade bir İstanbul Türkçesine dayanan ideal yazı dilidir. Hasan Sabri Ayvazof ve Bekir Çobanzade gibi aydınlar bu dili savunmuştur.