Yalın KelimeHerhangi bir yapım eki almamış, kök durumundaki kelimelerdir. Farsçada 'âb' (su) veya 'seng' (taş) gibi kelimeler bu sınıfa girer.
Ön Ek (Prefiks)Kelimelerin başına getirilerek yeni anlamda sıfat veya zarf türeten morfolojik unsurlardır. Farsçadaki 'bî-' ön eki, 'bî-çâre' örneğinde olduğu gibi olumsuz sıfatlar yapar.
Son Ek (Suffiks)Kelime kök veya gövdelerinin sonuna eklenerek yeni isim veya sıfat yapan eklerdir. '+istân' eki, 'gülistân' örneğinde olduğu gibi yer isimleri türetir.
Yâ-yı Masdariyetİsim veya sıfatların sonuna gelerek soyut isimler türeten '+î' ekidir. 'merd' (adam) kelimesinden 'merdî' (adamlık) türetilmesi bu ekin görevidir.
Muhaffef ŞekilAruz vezni gereği şiirde heceyi hafifletmek veya kısaltmak amacıyla bir ekin veya kelimenin kısaltılmış halidir. '+gâh' ekinin '+geh' şeklinde kullanılması buna örnektir.
Kâf-ı FârisîFarsçaya özgü olan ve [g] sesini veren 'گ' harfidir. Osmanlı Türkçesi metinlerinde bu harf genellikle normal kef 'ك' şeklinde yazılır.
Nispet Yâ'sıBir ismin sonuna gelerek ona aitlik, mensubiyet veya renk anlamı katan '+î' ekidir. 'İranî' (İranlı) veya 'gülî' (gül rengi) kelimelerinde bu ek kullanılır.
Karşılaştırma Sıfatı (-ter)Sıfatların sonuna gelerek onlara 'daha' anlamı katan derecelendirme ekidir. 'erzân' (ucuz) sıfatından yapılan 'erzânter' (daha ucuz) buna örnektir.
Üstünlük Sıfatı (-terîn)Sıfatların sonuna gelerek onlara 'en' anlamı katan en üst derece ekidir. 'müşkil' (zor) sıfatından yapılan 'müşkilterîn' (en zor) buna örnektir.
Küçültme Eki (+çe)İsimlerin sonuna gelerek küçültme, sevgi veya acıma anlamı katan ektir. 'bâğ' (bağ) kelimesinden türetilen 'bâğçe' (bahçe) bu ekin en yaygın örneğidir.