Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, Avrupa kökenli bir edebî tür olan romanın tarihsel gelişimi, kökenleri ve yapısal ögeleri ele alınmıştır. Kelime kökeni Eski Fransızca ve Latinceye dayanan romanın gelişiminde, Antik Yunan'daki epik türler, Miletos Masalları ve Orta Çağ'daki şövalye romanları önemli rol oynamıştır. Modern romanın doğuşu ise burjuvazinin yükselişi, rasyonalist felsefe ve matbaanın bulunuşu gibi moderniteyi hazırlayan gelişmelerle gerçekleşmiştir. Pikaresk roman türünden sonra Cervantes’in Don Kişot eseri modern romanın başlangıcı kabul edilmiştir. XVIII. ve XIX. yüzyıllarda gerçekçi, natüralist ve bildungsroman türleri yükselirken, XX. yüzyıl başlarında yaşanan bilimsel ve felsefi gelişmelerle bireyin yabancılaşmasını ve iç dünyasını işleyen modernist roman ortaya çıkmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ise büyük anlatıları reddeden, üstkurmaca ve metinler arasılık tekniklerini kullanan postmodernist roman dönemi başlamıştır.
Ünitede ayrıca romanın yapısal ögeleri olan anlatıcı, bakış açıları, zaman, mekân, kişiler ve anlatım teknikleri incelenmiştir. Klasik romandaki öyküleme, gösterme ve betimleme gibi tekniklerin yerini modern ve postmodern dönemde iç konuşma, bilinç akışı, parodi, pastiş ve üstkurmaca gibi yenilikçi yöntemler almıştır. Roman kişileri ise tip, karakter ve yardımcı kişiler olarak sınıflandırılmış; anlatı kuramları çerçevesinde metinlerin bütüncül bir yaklaşımla nasıl çözümleneceği gösterilmiştir.