Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde Kant sonrası felsefe sahnesinde yükselen Alman idealizmi, tarihsel ve kültürel bağlamı içerisinde ele alınmıştır. Fichte ile başlayan süreçte özgürlük ve Ben kavramları felsefenin merkezine yerleştirilmiş, özne-nesne ikiliği ben ve ben-olmayan şeklinde yeniden formüle edilmiştir. İdealizmin gelişiminde Schelling doğayı canlı bir organizma olarak tanımlarken, Hegel mutlak idealizm çerçevesinde diyalektik bir sistem kurarak Kant'ın antinomilerini aşmaya çalışmıştır. Bu düşünürler, Kant'ın 'kendinde şey' kavramını özneden bağımsız bir sınır olmaktan çıkarıp felsefi sistemlerinin bir parçası haline getirmişlerdir.
Bölümün devamında, Kant'ın felsefesini aşırı yorumlayan idealizm ve pozitivizme tepki olarak doğan Yeni-Kantçılık akımı incelenmiştir. Bu akım; Marburg, Heidelberg, Fizyolojik, Sosyolojik ve Göttingen okulları gibi farklı disiplinlerde temsil edilerek sosyal bilimlerde güçlü bir etki yaratmıştır. Son olarak, Kant'ın özne anlayışına yönelik Jacobi, Schulze, Maimon ve Reinhold gibi isimlerin getirdiği eleştiriler üzerinde durulmuştur. Bu eleştirmenler, Kant'ın teorik ve pratik akıl ile fenomenal ve numenal dünya arasındaki düalist yapısını sorgulayarak, tasavvur ve öz-bilinç kavramları üzerinden idealizme giden yolu hazırlamışlardır.