Yapılan bilimsel araştırmalar ve istatistikler, yurtdışı görevini tamamlayıp kendi ülkesine geri dönen yöneticilerin %20 ile %40 gibi çok yüksek bir oranının, kariyer belirsizliği ve ters kültür şoku nedeniyle kısa süre içinde istifa ettiğini göstermektedir.
Uluslararası projelerde kritik teknik becerilere sahip uzmanların görev alacağı ülkede bulunma süresi genellikle 6 ay ile 12 ay arasında sınırlandırılmıştır. Bu model özellikle AR-GE ve teknoloji yoğun sektörlerde yaygındır.
Uluslararası İK uygulamalarında 'Kısa Süreli Görevlendirmeler' en fazla 3 aya kadar olan süreleri kapsar. Bu görevlendirmeler genellikle acil operasyonel sorunları çözmek veya proje denetimi yapmak amacıyla gerçekleştirilir.
Uluslararası İK literatüründe 'Uzatılmış Görevlendirmeler' 3 aydan başlayıp 1 yıla kadar uzanan süreçleri kapsar. Faaliyet alanları kısa süreli görevlendirmelerle benzerlik gösterse de süre açısından daha geniştir.
Çok uluslu işletmelerde bağlı kuruluşların genel müdürlüğü veya departman müdürlüğü gibi net tanımlanmış roller için yapılan görevlendirmeler 1 yıl ile 5 yıl arasındaki 'Uzun Süreli Görevlendirme' kategorisinde yer alır.
Bir işletmenin çok uluslu strateji evresinde kabul edilebilmesi için, pazarlama ve üretim operasyonlarını farklı ülkelerde yürütmesinin yanı sıra toplam satışlarının en az 1/3'ünü (üçte birini) kendi ülkesinin dışından elde etmesi gerekir.
1990'lı yılların başlarına kadar çok uluslu işletmeler yabancı çalışanlarına sürekli aylık zorluk primi öderken, günümüzde maliyet kontrolü amacıyla bu ödemeleri tek seferlik nakit teşvik ödemelerine dönüştürmüşlerdir.
ABD kökenli teknoloji devi IBM, Türkiye'deki operasyonlarında Türk vatandaşlarını (EÜV) çalıştırırken, Amerikalı çalışanlarını (AÜV) Asya-Pasifik ülkelerine göndermekte ve Japonya'daki işleri için Singapurlu (ÜÜV) uzmanları görevlendirmektedir.
1980 ve 1990'lı yıllarda İskandinav ülkeleri hariç tutulduğunda, gelişmiş ülkelerin tamamında sendika üye sayılarında ve baskı güçlerinde, üretimin küreselleşmesi ve esnek çalışma modelleri nedeniyle ciddi düşüşler kaydedilmiştir.
Gelişen video-konferans ve yazılım altyapıları sayesinde, işletmeler fiziksel seyahat ve konaklama giderlerini sıfırlamak amacıyla sanal görevlendirmeleri tercih etmekte, bu durum özellikle bölgesel pozisyonlarda yüksek tasarruf sağlamaktadır.
Bir yöneticinin görevini yarıda bırakıp dönmesinin dolaylı maliyetleri arasında ev sahibi ülke hükümetiyle ilişkilerin bozulması, yerel pazarda prestij kaybı, verimlilik düşüşü ve sadık müşteri kayıpları yer almaktadır.
Birleşmiş Milletler'in 2011 yılı verilerine göre, dünyada yaklaşık 215 milyon insan kendi ana vatanı dışında yaşamaktadır. Bu nüfusun yaklaşık 40 milyonunu ise yükseköğrenim (üniversite) eğitimi almış nitelikli bireyler oluşturmaktadır.
1980 ve 1990'lı yıllarda, İskandinav ülkeleri hariç tutulursa, gelişmiş ülkelerin genelinde sendika üye sayılarında ve sendikaların baskı güçlerinde belirgin bir azalma ve durağanlaşma süreci yaşanmıştır.
2006 yılında Mercer Danışmanlık firması tarafından hazırlanan rapora göre dünyanın en pahalı şehirleri sırasıyla Moskova, Seul, Tokyo, Hong Kong ve Londra olarak belirlenmiştir. İstanbul ise listede Paris ile birlikte üst sıralarda yer almıştır.
Uluslararası literatürdeki ampirik çalışmalara göre, yurt dışı görevini tamamlayıp kendi vatanına geri dönen yöneticilerin %20 ila %40'ı, yetersiz kariyer planlaması ve ters kültür şoku nedeniyle kısa süre içinde şirketlerinden istifa etmektedir.
Çok uluslu işletmelerde, zorlu coğrafi veya politik koşullara sahip ülkelere gönderilen yöneticilere ödenen zorluk primleri, genellikle çalışanın temel maaşının %5'i ile %40'ı arasında değişen oranlarda hesaplanmaktadır.
Bir işletmenin çok uluslu strateji evresinde kabul edilebilmesi için, pazarlama ve üretim operasyonlarını farklı ülkelerde yürütmesinin yanı sıra toplam satışlarının en az üçte birini (1/3) kendi ülkesinin dışından elde etmesi gerekir.
Uluslararası projelerde kritik becerilere sahip uzmanların görev aldığı sözleşmeye bağlı görevlendirmeler, genellikle 6 ay ile 12 ay arasında değişen sınırlı bir dönem için organize edilmekte ve yoğunlukla AR-GE departmanlarında kullanılmaktadır.
Uluslararası insan kaynakları literatüründe, faaliyet alanları kısa süreli görevlendirmelerle benzerlik gösteren ancak süresi 1 yıla kadar uzayabilen görevlendirmeler 'Uzatılmış Görevlendirme' olarak tanımlanır.
Bağlı kuruluşun genel müdürlüğü veya pazarlama müdürlüğü gibi açıkça tanımlanmış rolleri kapsayan ve süresi 1 yıldan 5 yıla kadar uzanan görevlendirmeler 'Uzun Süreli Görevlendirme' olarak adlandırılır.
Genellikle belirli bir operasyonel sorunu çözmek, proje kontrolünü gerçekleştirmek veya yeni atama öncesi geçişi sağlamak amacıyla yapılan ve 3 aya kadar süren görevlendirmeler 'Kısa Süreli Görevlendirme'dir.
IBM firması Türkiye'deki faaliyetlerinde Türk vatandaşlarını (EÜV) istihdam ederken, Amerikalı çalışanlarını (AÜV) Asya-Pasifik'e göndermekte, Japonya'daki operasyonları için ise Singapurlu (ÜÜV) uzmanları görevlendirmektedir.
Uluslararası endüstri ilişkileri araştırmalarına göre, Avrupa kökenli çok uluslu işletmeler genellikle işkolu düzeyinde sendikal örgütlenmeyi benimserken, ABD kökenli şirketler işletme düzeyinde örgütlenmeyi tercih etmektedir.
Eğer çok uluslu bir işletmenin bağlı kuruluşu sıfırdan kurulmayıp satın alma (merger/acquisition) yoluyla bünyeye katılmışsa, genel merkez o bağlı kuruluşu endüstri ilişkileri yönetiminde tamamen özerk bırakmaktadır.
Bir yöneticinin görevini tamamlayamadan erken dönmesinin direkt maliyetleri arasında; ödenen yüksek ücretler, taşınma ve nakliye masrafları, gidiş-dönüş yolculuk giderleri ve görev öncesi yapılan pahalı oryantasyon eğitimleri yer alır.
Yöneticinin erken dönmesinin dolaylı maliyetleri; bağlı kuruluştaki verimlilik kaybı, pazar payının rakiplere kaptırılması, müşteri kaybı ve ev sahibi ülke hükümetiyle ilişkilerin bozulması gibi finansal olmayan ağır kayıplardır.