Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde idealizm ve materyalizm karşıtı tarih felsefeleri ele alınmıştır. İlk olarak Soren Kierkegaard’ın, tarihin zorunluluğu ve teleolojik bir ereğe doğru ilerlediği anlayışına karşı çıkışı, geçmişin değiştirilemezliğinin onun zorunlu olduğu anlamına gelmediği vurgulanmıştır. Ardından Arthur Schopenhauer’ın, tarihin sürekli değişenler alanı olması ve yalnızca bir kez olan tekil olaylarla ilgilenmesi dolayısıyla tarih felsefesinin ve tarih biliminin olanaksızlığını savunduğu görüşleri incelenmiştir. Friedrich Nietzsche’nin, her şeyi tarihselleştiren tarihselcilik anlayışını kültürel bir çöküş işareti olarak nitelendirmesi ve anıtsal, antik ile eleştirel tarih türleri aracılığıyla yaşamı tarihin içinden değil tarihi yaşamın içinden çıkarma düşüncesi aktarılmıştır. Jacob Burckhardt’ın, tarihin bir ereğe doğru ilerlediği iddiasını reddederek tarihin özünü ilerlemede değil sürekli değişmede bulduğu ve tarihi bilimden çok şiire benzettiği açıklanmıştır. Son olarak antipozitivizm akımı çerçevesinde doğa ile tarihin birbirine indirgenemezliği vurgulanmış, Wilhelm Dilthey’ın doğa bilimleri yöntemine karşı çıkarak tarihselliği merkeze alan ve tinsel olguları anlamayı amaçlayan tarihsel aklın eleştirisi fikri ele alınmıştır.