Ünite 7: Halkla İlişkilerde Stratejik Uygulamalar — Önemli Kavramlar

Bir örgütün kriz öngörme ve önleme mekanizmalarını yetersiz bırakan, üst düzey hedeflerini ve işleyiş düzenini tehdit eden, karar verilip uygulamaya geçilmeden önce tepki süresini kısıtlayan ve örgütte gerilim yaratan durumdur.

Kriz dönemlerinin en belirgin ve gerilim yaratıcı özelliği olup, hem örgütün hem de çalışanlarının yönünün nereye doğru döneceğine ilişkin sisli bir ortam yaratması durumudur.

Olası kayıplar, yani var olan durum ile arzulanan üst düzey hedefler arasındaki farklılık olarak algılanan ve kriz dönemlerinde örgütün temel direklerini sarsan unsurdur.

Mevcut zaman ile karar verilebilecek son an arasındaki fark olup, kriz anlarında yöneticileri çok hızlı karar almaya ve uygulamaya zorlayan kısıttır.

Örgütü rahatsız eden beklenmedik ve ani değişimler olup, genellikle çevreyi değerlendirme ve bilgi toplama sistemindeki hatalardan kaynaklanır.

Çevresel değişimleri ve kriz sinyallerini önceden tahmin etmek yerine, olaylar gerçekleştikten sonra tepki verme ve kriz sinyallerini yok sayma eğilimidir.

Gelişim ve değişimleri yakından izleyerek, kriz sinyallerini ciddiye alan ve örgüt yapısını gelecekteki olası krizlere uygun planlarla hazırlayan önleyici yaklaşımdır.

Kabul görmüş bilgi ve inançlar nedeniyle fark edilmeyen, ancak kriz sinyallerinin yavaş yavaş birikerek gelmekte olan krize zemin hazırladığı evredir.

Kurumların paydaşlarıyla yürüttükleri planlı iletişim çalışmaları sonucunda oluşan; güvene, duygusal bağlılığa, sadakate ve iyi niyete dayanan en değerli soyut varlığıdır.

Dış paydaşların örgütle ilgili anlık, geçici ve yüzeysel algılamaları olup, bireysel görüşlerden meydana gelen ve itibar oluşturma sürecinin ilk basamağını oluşturan kavramdır.

Örgütün kendisiyle ilgili düşünceleri, kendisini nasıl gördüğü ve dış dünyaya yansıtmak amacıyla kullandığı logo, renk ve yazı karakteri gibi görsel ve fiziksel unsurların bütünüdür.

Örgütün gerçekte ne olduğunu, karakterini ve değerler sistemini ifade eden, bir anlamda kurumun ruhunu temsil eden kavramdır.

Bir işletmenin faaliyette bulunduğu ortamı koruma ve geliştirme konusundaki, yasal zorunlulukların ötesine geçen gönüllü yükümlülükleridir.

Bir kurumu, ilgili bir sosyal amaç veya soruna karşılıklı fayda sağlamak üzere bağlayan stratejik bir konumlandırma ve pazarlama tekniğidir.

Karşılıklı olarak kabul edilmiş ticari faydaları sağlamak amacıyla bir bireyi, organizasyonu veya olayı ayni ya da nakdi olarak desteklemeyi içeren iş anlaşmasıdır.

Kişilerin ya da özel çıkar gruplarının, yasa yapıcıları ve hükümet yetkililerini kendi çıkarları doğrultusunda etkilemek ve yönlendirmek amacıyla yürüttüğü sistemli iletişim faaliyetidir.

Belirli çıkarlar çerçevesinde ortak amaca yönelik kurulmuş, iktidarla ilişkileri çalışmalarının yalnızca bir bölümünü oluşturan örgütlü topluluklardır.

Yasa yapıcılar ve uygulayıcılar ile doğrudan yüz yüze iletişim kurularak, teknik bilgi sunumu yoluyla karar alma sürecini etkilemeyi hedefleyen iç lobicilik yöntemidir.

Lobicilerin, geniş kitleleri harekete geçirerek mektup, faks, e-posta veya yürüyüşler yoluyla yasa yapıcılar üzerinde toplumsal bir baskı oluşturduğu yöntemdir.

Benzer çıkarlara sahip küçük lobi gruplarının, finansal ve personel yetersizliklerini aşmak amacıyla bir araya gelerek ortaklaşa yürüttükleri lobi faaliyetleridir.

Kurum veya kuruluşun sahip olduğu, halkla ilişkiler bütçesini ve tüm iletişim faaliyetlerini finanse eden maddi olanakların bütünüdür.

Kurumların bilgi toplumunda sahip olduğu, medyanın işleyişi, pazar analizleri ve iletişim stratejilerine dair entelektüel ve operasyonel bilgi birikimidir.

Kurumun ilişki ağı içerisinde bulunduğu, karşılıklı güven ve ilgiye dayalı olarak geliştirdiği tüm paydaş ve kamu bağlantılarının bütünüdür.

Krizin kuluçka döneminde gönderdiği zayıf sinyalleri yakalamak ve kriz belirme anına gelmeden önleyici tedbirleri devreye sokmak amacıyla kurulan örgütsel mekanizmalardır.