Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde Klasik ve Neo-Klasik yönetim kuramları ile bu kuramların gelişimine katkı sağlayan öncü yaklaşımlar ele alınmıştır. Klasik Yönetim Kuramı kapsamında rasyonellik ve etkinlik esaslarına odaklanılmış; Frederick Winslow Taylor'un öncülüğünü yaptığı Bilimsel Yönetim Yaklaşımı, iş analizi, fonksiyonel yönetim ve istisna ilkesi gibi kavramlarla açıklanmıştır. Taylor'un izleyicilerinden Gilbreth'lerin hareket etüdü, Gantt'ın planlama grafikleri, Sloan'ın gelir-gider yönetimi, Drucker'ın amaçlara göre yönetim modeli ve Vickers'ın normatif davranış modeli bu çerçevede incelenmiştir. Ayrıca Henri Fayol'un organizasyonu tepe yönetiminden ele alan Yönetim Süreci Yaklaşımı ile Max Weber'in akılcı-yasal otoriteye dayanan Bürokrasi Yaklaşımı ve bu yaklaşımları geliştiren izleyicilerin katkıları detaylandırılmıştır.
Bölümün devamında, Klasik Kuramın mekanik insan modeline bir tepki olarak doğan Neo-Klasik Yönetim Kuramı incelenmiştir. Elton Mayo ve ekibinin gerçekleştirdiği Hawthorne Araştırmaları ile organizasyonlardaki insan unsuru, sosyal ilişkiler ve iş tatmini gibi kavramların önemi ortaya konmuştur. Fiziksel koşullardan ziyade çalışanların kendilerine değer verildiğini hissetmelerinin verimliliği artırdığını gösteren Hawthorne Etkisi, yönetim literatüründe davranışsal yaklaşımın temelini oluşturmuştur.