İzâfet KesresiFarsça isim ve sıfat tamlamalarında tamlanan ile tamlayan kelimeleri birbirine bağlayan ve genellikle ince ünserler (-ı, -i, -u, -ü) şeklinde okunan bağlama sesidir. Örnek olarak 'bârân-ı ihsân' tamlamasındaki '-ı' sesi bir izâfet kesresidir.
MevsûfSıfat tamlamalarında kendisi nitelenen, yani bir sıfat tarafından vasıflandırılan isim unsurudur. Sıfat tamlamasında her zaman önce mevsûf (tamlanan), sonra sıfat (niteleyen) gelir.
Muzâfİsim tamlamalarında kendisinden sonra gelen kelime tarafından sahiplik veya ilgi yoluyla tamamlanan, tamlamanın ilk unsuru olan kelimedir. Örnek: 'devlet-i Osman' ifadesindeki 'devlet' kelimesi muzâftır.
Muzâfun-ileyhİsim tamlamalarında tamlananı (muzâf) tamamlayan, ona iyelik veya aidiyet anlamı katan ikinci unsur kelimedir. Örnek: 'sarây-ı dil' tamlamasında 'dil' kelimesi muzâfun-ileyhtir.
Cem'-i MükesserArapça kelimelerin belirli vezinlere göre kural dışı veya kırık olarak yapılan çoğul biçimleridir. Bu tür çoğul kelimeler Arap dilinde dişil (müennes) kabul edildikleri için sıfat tamlamalarında dişil sıfatlar alırlar.
Hâ-yı ResmiyyeKelime sonlarında bulunan ve Farsça tamlamalarda -a veya -e seslerini veren 'ه' (he) harfidir. Bu harfle biten kelimelere izâfet kesresi eklendiğinde harfin üzerine hemze (ء) işareti konulur.
Transkripsiyon AlfabesiEski harfli metinlerin Latin alfabesine ilmî kurallara uygun olarak, ses değerlerini tam yansıtacak özel işaretler ve diyakritikler yardımıyla çevrilmesini sağlayan dönüştürme sistemidir.
Zincirleme Tamlamaİki kelimeden daha fazla unsurun (üç, dört veya beş kelime) art arda birbirini tamlamasıyla oluşan karmaşık Farsça isim veya sıfat tamlaması yapılarıdır. Bütünün gramer değeri en sondaki unsur tarafından belirlenir.
Atıf VavıBirden fazla sıfatın bir ismi peşpeşe nitelemesi durumunda sıfatlar arasına konulan ve (و / u, ü) sesi veren bağlama harfidir. Örnek: 'Hâce-i fâzıl u kâmil'.
Hüsn-i TedbîrMetinlerde geçen, iyi düşünülmüş plan, doğru idari karar ve becerikli yönetim anlamı taşıyan tamlama yapısındaki bir ifade kalıbıdır.
