Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde Osmanlı-Türk tarih yazıcılığının kökleri, İran, Timurlu ve Memlûk tarihçiliği ile olan etkileşimleri üzerinden ele alınmıştır. Özellikle Büyük Selçuklu döneminden miras kalan siyâsetnâmeler ve Anadolu Selçuklu dönemi eserleri, Osmanlı müverrihleri için temel kaynak ve model oluşturmuştur. Timurlu tarihçiliğinin siyasi odaklı yaklaşımı ile Memlûklerin biyografik ve halk diline yakın anlatım tarzı, Osmanlı tarih yazımının gelişiminde belirleyici rol oynamıştır.
Ünitenin devamında Osmanlı tarih yazıcılığının kuruluş süreci ve on beşinci yüzyıl ürünleri incelenmiştir. Ahmedî’nin İskendernâme’si ve anonim Tevârih-i Âl-i Osman derlemeleri, devletin varoluş mücadelesini ve meşruiyet arayışını yansıtan ilk örnekler olarak öne çıkmıştır. Ayrıca gazavatnâme, menâkıbnâme ve fetihnâme gibi türlerin gaza ideolojisini yaymadaki işlevleri üzerinde durulmuştur.
Son olarak Fatih Sultan Mehmed dönemi, imparatorluk vizyonunun genişlemesiyle tarih yazıcılığında yaşanan canlanma ve olgunlaşma süreci olarak değerlendirilmiştir. Şükrullah, Enverî, Karamanî Nişancı Mehmed Paşa, Âşık Paşa-zâde, Tursun Bey ve Mehmed Neşrî gibi isimlerin eserleri, dünya tarihi, vekâyinâme ve monografi türlerinde verilen ilk önemli ürünler olarak analiz edilmiştir. Bu dönemde gelişen münşeat mecmuâları ile resmi tarihçilik anlayışının temelleri daha belirgin hale gelmiştir.