Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, Tanzimat edebiyatının ikinci nesil sanatçılarının eleştiri anlayışları ve bu dönemde şekillenen kuramsal tartışmalar ele alınmıştır. Abdülhak Hamit Tarhan'ın Makber Mukaddimesi ve Duhter-i Hindû üzerinden geliştirdiği tezat, ölüm ve romantik tabiat algısı ünitenin başlangıcını oluşturur. Ardından, Batı retoriğine yönelen Recaizade Mahmut Ekrem'in Talîm-i Edebiyat, III. Zemzeme Mukaddimesi ve Takdîr-i Elhân gibi eserleriyle getirdiği yenilikler, şiirde güzellik unsurları ve kulak için kafiye savunusu incelenmiştir.
Bölümün devamında, Ekrem'in yenilikçi görüşlerine karşı eskiyi ve güzellik unsurunu savunan Muallim Naci'nin Demdeme ve Istılahat-ı Edebiyye gibi eserlerindeki eleştirilerine yer verilmiştir. Pozitivist yaklaşımıyla edebiyatta realizm ve natüralizmi savunan Beşir Fuad'ın başlattığı Hayâliyyûn-Hakikiyyûn tartışması ile Ahmet Mithat Efendi'nin bu akımlara yönelik değerlendirmeleri aktarılmıştır. Son olarak, edebiyatı ahlaki ve toplumsal bir araç olarak gören Mizancı Murat'ın görüşleri ile Tanzimat'ın ikinci nesli ile Servet-i Fünûn arasında köprü görevi üstlenen Ara Nesil sanatçılarının genel özellikleri üzerinde durulmuştur.