Sosyolog Kingsley Davis ve Wilbert Moore tarafından geliştirilen işlevsel yaklaşım, tabakalaşmanın toplumun devamı için zorunlu ve faydalı olduğunu savunur. En önemli ve vasıf gerektiren pozisyonların en iyi şekilde ödüllendirilmesi, toplumun en yetenekli bireyler tarafından yönetilmesini sağlar.
Max Weber, tabakalaşmanın sadece ekonomik ilişkilerden ibaret olmadığını savunarak sınıf, statü (saygınlık ve yaşam tarzı) ve güç (siyasal etki ve bürokratik pozisyonlar) olmak üzere üç ayrı hiyerarşik boyutun birlikte ele alınması gerektiğini öne sürmüştür.
Tarımsal toplumların kapalı tabakalaşma biçimlerine karşın, endüstriyel toplumlar açık sınıf sistemini ortaya çıkarmıştır. Sınıf sisteminde ekonomik ilişkiler temel ölçüt olmakla birlikte bireylerin kişisel başarıları sayesinde yukarı ya da aşağı hareket etmelerine olanak tanınır.
Çağdaş dünyada köleliğin tamamen bittiği düşünülse de Sudan ve Moritanya gibi ülkelerde hâlâ var olduğu iddia edilmektedir. Ayrıca dünya genelinde 30 milyonun üzerinde insanın özgürlüklerinden yoksun bırakılarak şiddet altında ücretsiz çalışmaya zorlandığı kabul edilmektedir.
Anthony Giddens, sosyal değişme sürecini kesintisiz bir şekilde etkileyen temel unsurları fiziksel çevre (iklim, deprem, doğal kaynaklar), politik örgütlenme (devletler, askeri güç) ve kültürel etkenler (din, liderler, iletişim sistemleri) olarak üç ana başlık altında toplamıştır.
Feodal Avrupa'da kasabaların gelişmesiyle birlikte ticaret ve zanaat alanında loncalar ortaya çıkmıştır. Babadan oğula geçen kapalı meslek örgütleri olan loncalar sayesinde zenginleşen tüccarlar, hanedana mali yardım sağlayarak soyluluk unvanı satın alabilmişlerdir.
Melvin Tumin, işlevsel yaklaşımın 'hangi işin daha önemli olduğuna kim karar verecek?' sorusunu gündeme getirerek bu yaklaşımı eleştirmiştir. Tumin, fırsat eşitsizliğinin yetenekli bireylerin öne çıkmasını engellediğini ve tabakalaşmanın olumsuz yanları olduğunu savunmuştur.
Sanayileşme ve şehirleşmeyle birlikte artan sosyal hareketlilik, geleneksel üst, orta ve alt katmanlardan oluşan tabakalaşma piramidini çeşitlendirmiştir. Hareketliliğin artışı 'alt-orta' ve 'üst-orta' gibi yeni katmanların doğmasına yol açarak piramidi çoğulcu hale getirmiştir.
Yüksek gelir, refah, iyi konut ve sağlık imkânları gibi yaşam şanslarındaki eşitsizlikler nesiller arası aktarımı pekiştirmektedir. Örneğin, düşük gelirli bir ailenin çocuğunun iyi okullarda okuyamaması hem mesleki hem de siyasal karar alma süreçlerinden uzaklaşmasına yol açar.
İşlevsel yaklaşımın temel varsayımlarından biri olan 'sınırlı sayıda yetenekli insan' görüşüne karşı Tumin, toplumdaki fırsat eşitsizliğinin pek çok yetenekli insanın eğitim ve sağlık imkânlarından mahrum kalmasına neden olduğunu kanıtlarıyla ortaya koymuştur.