Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » Felsefe Lisans Programı » Felsefeye Giriş

Ünite 11: Anlam Problemi: Platon — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 20 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Anlam — Dil felsefesinde sözcüğün işaret ettiği nesne, zihindeki tasavvur ya da dilsel kullanım olarak tanımlanan çok katmanlı kavramdır. Platon'da anlam, hem işaret edilen dışsal nesneyi/ideayı hem de zihindeki kavranılışını ifade eder.

Nomos — Yasa, kural ve toplumsal uzlaşım anlamına gelir. Platon felsefesinde bireylerin dili yasaya ve kurallara uygun olarak kullanarak sözcüklere ortak anlamlar yüklemesini ifade eder.

Platon — Batı felsefe tarihinde dil, anlam ve gerçeklik ilişkisini ilk defa sistematik olarak ele alan antik Yunan filozofudur. Anlamı doğrudan nesnelere ve İdealar'a bağlayan Doğrudan Anlam Öğretisi'nin kurucusudur.

Noam Chomsky — Anlam teriminin dilbilimciler ve filozoflar tarafından her şeye uygulanmasına karşın hakkında kesinleşmiş çok az şey bilindiğini belirten modern dilbilimci ve filozoftur.

Quine — Anlam kavramının sınırları ve doğası üzerine eserler vermiş, dil felsefesinde anlamın bulanıklığına dikkat çekmiş önemli mantık ve dil filozofudur.

Anlam Öğretileri — Anlamın doğasını açıklamak için geliştirilen kuramsal yaklaşımlardır. Platon'un savunduğu, anlamın nesneyle özdeş olduğunu öne süren 'Doğrudan Anlam Öğretisi' bunlardan biridir.

Dynamis — Platon'un Kratylos diyalogunda adların sahip olduğu 'güç' anlamında kullandığı terimdir. Her genel ad, sahip olduğu bu güç sayesinde belirli nesnelere uygulanır.

Boulesis — Platon'un 'kastetmek' ve 'niyet etmek' anlamlarında kullandığı, kelimelerin dile getirdiği niyet yani anlam karşılığı olan terimdir.

İdea — Platon'un felsefesinde duyusal dünyanın ötesinde yer alan, nesnelerin asıl özü ve modeli olan akılsal formlardır. Genel adların anlamı bu İdealar'dır.

To ekasto physei kephukos onoma — Platon'un 'her nesne için doğal olarak uygun ad' olarak tanımladığı, fiziksel bir ses değil nesnenin zihindeki özünü ve anlamını belirten kavramdır.

Onomathetes — Platon'un dilin ve adların düzgün kullanılmasını sağlamak, bildirişimin nesnel temelini korumak için işaret ettiği 'ad koyucu' rolüdür.