Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » İşletme Lisans Programı » İş Sağlığı ve Güvenliği

Ünite 12: Ergonomik Risk Etkenleri — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 50 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Ergonomi — İş ve günlük yaşam aktivitelerinde görev talepleri ile insan kapasitesi arasındaki boşlukları en aza indirmek için insan, makine ve çevre ilişkilerini inceleyen iş bilimidir. Yunanca 'ergon' (iş) ve 'nomos' (yasa) kelimelerinden türetilmiştir.

Bilişsel Ergonomi — İşin bilgi işlem gereksinimleriyle ilgilenen ve insan performansını artırıp hata olasılığını azaltmak amacıyla ekran, gösterge, kontrol butonları ve yazılımların tasarımını konu alan ergonomi alt dalıdır.

Antropometri — İşyeri, ekipman ve el aletlerinin tasarımı için insan vücudunun boyutlarını ölçen ve bu verileri istatistiksel yöntemlerle analiz eden bilimsel disiplindir.

İş Fizyolojisi — Kardiyovasküler sistem, solunum sistemi ve iskelet kaslarının işin metabolik taleplerine verdiği yanıtları inceleyerek tüm vücut ve lokal yorgunluğun önlenmesini amaçlayan disiplindir.

Biyomekanik — Kas-iskelet sistemi aracılığıyla vücuda aktarılan kuvvetleri, eklemlere binen yükleri ve dokuların bu kuvvetler karşısında uğradığı deformasyonları mekanik prensiplerle inceleyen bilim dalıdır.

Statik Antropometri — İnsan vücudunun boyutlarının, ayakta durma veya oturma gibi sabit ve standart duruşlar esnasında ölçülmesini temel alan antropometri alt dalıdır.

Dinamik Antropometri — İnsan vücudunun boyutlarının ve hareket sınırlarının, belirli bir fiziksel aktivite veya iş görevi gerçekleştirilirken ölçülmesini konu alan disiplindir.

Persantil (Yüzdelik) — Antropometrik verilerin analizinde kullanılan, belirli bir vücut ölçüsünün hedef nüfusun yüzde kaçını kapsadığını gösteren istatistiksel değerdir (örneğin %5 ve %95 persantil).

Lokalize Yorgunluk — Vücudun belirli bir bölgesinin (örneğin el aleti kullanımında ön kolun veya baş üstü çalışmada omzun) tekrarlı veya sürekli çalışması sonucu ortaya çıkan bölgesel güç kaybı ve rahatsızlık hissidir.

Tüm Vücut Yorgunluğu — Hızlı yürümek, kar küremek veya ağır yük taşımak gibi yüksek enerji harcaması gerektiren ve vücudun birden fazla büyük kas grubunu aynı anda etkileyen yorgunluk türüdür.

Mesleki Kas İskelet Sistemi Rahatsızlıkları (MKİH) — İşin düzenli gereksinimlerinin yerine getirilmesi sırasında aşırı maruziyet veya aşırı kullanım sonucu kas, tendon, sinir ve eklemlerde kümülatif olarak gelişen rahatsızlıklardır.

Kişisel Anket Yöntemleri — Çalışanların kas-iskelet sistemi şikayetlerini ve hissettikleri yorgunluğu kendi öznel değerlendirmeleriyle belirlemek amacıyla kullanılan, İskandinav KİS Anketi gibi soru listeleridir.

Sistematik Gözlem Yöntemleri — Çalışanların iş esnasındaki duruş ve hareketlerinin gözlemciler veya video kayıtları aracılığıyla sistematik olarak kaydedilip puanlanmasına dayanan risk değerlendirme yöntemleridir.

Direkt Ölçüm Yöntemleri — Elektromiyografi (EMG) ve gonyometre gibi cihazlar kullanarak kas faaliyetlerini ve eklem açılarını doğrudan, objektif ve sayısal olarak ölçen yüksek geçerlilikteki yöntemlerdir.

REBA (Rapid Entire Body Assessment) — Hızlı Tüm Vücut Değerlendirmesi anlamına gelen, özellikle sağlık ve hizmet sektörlerindeki dinamik, kararsız ve hızlı değişen duruşların risk analizi için geliştirilmiş gözlemsel yöntemdir.

RULA (Rapid Upper Limb Assessment) — Hızlı Üst Uzuv Değerlendirmesi anlamına gelen, özellikle oturarak yapılan ve boyun, omuz, kol ile el bileğine yoğun yük getiren işlerin analizi için kullanılan gözlemsel yöntemdir.

TAS (Tavsiye Edilen Ağırlık Sınırı) — NIOSH Kaldırma Eşitliği kullanılarak hesaplanan, çalışanların büyük çoğunluğunun bel yaralanmasına maruz kalmadan güvenle kaldırabileceği maksimum ağırlık limitidir.

Kaldırma İndeksi (Kİ) — Kaldırılan gerçek yük ağırlığının, hesaplanan Tavsiye Edilen Ağırlık Sınırına (TAS) bölünmesiyle elde edilen ve işin risk derecesini gösteren orandır.

Yatay Yerleşim (H) — NIOSH denkleminde, ayak bilekleri arasındaki çizginin orta noktası ile yükün ağırlık merkezinin izdüşümü arasındaki yatay mesafeyi ifade eden değişkendir.

Dikey Yerleşim (V) — NIOSH denkleminde, kaldırma işleminin başlangıcında ellerin yerden veya çalışma yüzeyinden olan dikey yüksekliğini santimetre cinsinden belirten değişkendir.

Asimetri Açısı (A) — Yük kaldırılırken veya taşınırken, vücudun ön orta (sagittal) düzleminden yapılan açısal sapmayı ve gövdenin dönme derecesini ifade eden parametredir.

Kavrama Sınıflaması (C) — Kaldırılan cismin el ile tutulma kalitesini 'iyi', 'yeterli' veya 'kötü' olarak kategorize eden ve kaldırma kapasitesini etkileyen parametredir.