İşletmelerin müşteri sermayesinin gücünü ve sürdürülebilirliğini takip etmek için kullandıkları en somut metrikler; pazar payı oranları, müşteri tutma ve kaçırma (vazgeçme) oranları ile müşteri başına elde edilen karlılık oranlarıdır.
Hubert Saint-Onge'un çalışmalarına göre işletmelerin müşterileriyle kurdukları ilişkiler basitten karmaşığa doğru sırasıyla; ticari işlemler, ürün çözümleri, iş çözümleri ve en üst düzey olan stratejik partnerlik seviyelerinden oluşur.
Özellikle yeni ürün geliştirme süreçlerinde müşterilere yetki verilmesi ve onların sürece dahil edilmesi, ürünün nihai kullanıcıları oldukları için olası tasarım hatalarını erkenden tespit etmelerini sağlar ve işletmenin hata maliyetlerini büyük oranda düşürür.
Pusulanın geçmişe yönelik performans değerlendirmesi yapan finansal odak alanında kullanılan en somut kriterler; 'Varlıklar / Çalışan Sayısı' ve 'Katma Değer / Çalışan Sayısı' gibi verimlilik oranlarıdır.
İç süreçlerin etkinliğini ölçen süreç odağında; 'Yönetim harcamaları / Yönetilen varlıklar', 'Yönetim hatalarının maliyeti / Yönetim gelirleri' ve 'Hatasız başvuru dosyası oranları' gibi operasyonel kalite göstergeleri kullanılır.
İşletmenin geleceğini güvence altına almayı hedefleyen bu odak alanında; 'Yetenek geliştirme çalışmaları / Çalışan sayısı' ve 'İş geliştirme harcamaları / Yönetilen varlıklar' gibi geleceğe yönelik yatırım oranları takip edilir.