← Ünite 8 ← Ünite 7 Doğru/Yanlış Ünite 8 Bilimsel Eleştiri-İzlenimci Eleştiri Ünite 8: Bilimsel Eleştiri-İzlenimci Eleştiri — Doğru/Yanlış Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 24 soru var.
1 / 24 0 doğru
Morfoloji (Biçimbilim)
Varlıkların veya metinlerin biçimsel yapılarını inceleyen bilim dalıdır. Vladimir Propp, masalları incelerken bu yöntemi kullanarak her masalda değişmeyen unsurları bulmuştur.
Doğru Yanlış
Morfoloji (Biçimbilim) — Varlıkların veya metinlerin biçimsel yapılarını inceleyen bilim dalıdır. Vladimir Propp, masalları incelerken bu yöntemi kullanarak her masalda değişmeyen unsurları bulmuştur.Patetik Ton — Ölüm, hastalık ve ayrılık gibi ıstırap veren temler yardımıyla okuyucunun duygularını harekete geçiren duygu tonudur.Metin Tipi — Yazarın yaratılış amacına (hikâye etmek, tasvir etmek, ispatlamak, bilgi vermek) göre şekillenen metin sınıflandırma biçimidir.Alımlama Estetiği — Bir metnin anlamının yazarın yazma eylemiyle bitmeyip, okuyucunun zihnindeki okuma süreciyle tamamlandığını savunan okur merkezli kuramdır.Fantastik Ton — Okuyucunun makul açıklamalar ile akıl dışı açıklamalar arasında kararsız bırakıldığı metinlerin duygu yüküdür.Edimbilim (Pragmatik) — Dilin 'şimdi', 'burada' ve 'bu şartlar altında' prensiplerine bağlı olarak kimin tarafından hangi amaçla üretildiğini inceleyen bilim dalıdır.Kavrama Eleştirisi (Critique de Compréhension) — Rémy de Gourmont’un yöneldiği, eserin iç düzenini ve yazarın ferdî orijinalliğini ortaya koymayı amaçlayan eleştiri biçimidir.Art Zamanlı İnceleme — Edebî olayları ve olguları kendi tarihî gelişim süreci içinde inceleme yöntemidir. Gustave Lanson bu yöntemi eş zamanlı incelemeyle birlikte yürütmüştür.Duygu Tonu — Edebî bir eserin akımlardan ve türlerden bağımsız olarak okuyucu üzerinde uyandırdığı, gülmekten ağlamaya uzanan ruhsal etki ve duygu yüküdür.Eş Zamanlı İnceleme — Edebî olayları tarihsel gelişimden bağımsız olarak, aynı dönemdeki küresel yayılımı ve kesitsel durumu içinde ele alma yöntemidir.Dış Metin (Paratexte) — Eserin adı, yazarı, basım tarihi, sayfa düzeni ve kapağı gibi dış niteliklerini inceleyerek okuyucunun beklentilerini belirleyen ön çalışma alanıdır.Uzman Eleştirisi (Lansonculuk) — Gustave Lanson’un kurduğu, çok ciddi araştırmalara ve sağlam mantığa dayanan eleştiri akımıdır. Edebiyat tarihini seçilmiş sağlam metinler üzerine kurar.İronik Ton — Söylenmek istenenin tam tersini söyleyerek dolaylı, imalı ve kinayeli bir anlatım oluşturma biçimidir.Yaratıcı Eleştiri (Critique Créatrice) — Aşırıya gitmiş izlenimci eleştiri olarak tanımlanan, eleştirmenin eseri vesile bilerek sanat hakkında kendi fikirlerini ve sanatla iş birliğini savunduğu akımdır.İntihal (Aşırma) — Bir sanatçının başkasına ait bir yazıyı veya şiiri, kaynak göstermeden kendisine mal etmesi, yani hırsızlık yapması durumudur.Tecvid (Prosodi) — Doğru okuma ve telaffuz sanatı olup, metin analizinde yoğunluk vurgularını, tonlamayı, hızı ve ritmi inceleyen ses bilimi dalıdır.İzlenimci Eleştiri (La Critique Impressionniste) — XIX. yüzyılın sonlarında ortaya çıkan, eleştirmenin eser karşısındaki kişisel izlenimlerini ve duyduğu zevki ifade etmesini savunan öznel eleştiri akımıdır.Seçme Ekseni (Paradigma) — Dil hazinemizde bir cümledeki herhangi bir öğenin yerini alabilecek kelimelerin oluşturduğu dikey liste veya eksendir.Gösterge (İşaret) — Ferdinand de Saussure’e göre dilin temelini oluşturan, birbiriyle bağlantılı iki yüzü (ses imajı olan gösteren ve kavram olan gösterilen) bulunan yapı.Bilimsel Eleştiri — XIX. yüzyılda tabiat bilimlerinin yöntemlerinin eleştiriye uyarlanmasıyla doğan, eserleri tür evrimi ve nesnel ölçütlerle inceleyen akımdır. Brunetière ve Taine gibi isimler bu akımın öncülüğünü yapmıştır.Sıralama Ekseni (Sözdizimi) — Cümledeki öğelerin (özne, yüklem, tümleç) yatay düzlemde birbirini takip ederek oluşturduğu dizilim eksenidir.Tür (Genre) — Ortak nitelikler taşıyan, biçim ve içerik (tem) yönünden birbirine benzeyen edebî eserler topluluğunun adıdır. Brunetière eleştirisini tamamen bu kavram üzerine kurmuştur.Sezgi Eleştirisi — Alain’in eleştiri anlayışına verilen ad olup, edebî eserleri kendi felsefi ve ahlaki görüşünü ifade etmek için bir vesile olarak kullanma esasına dayanır.Trajik Ton — Tanrı, devlet veya ahlâk kuralları gibi ferdi aşan güçler karşısındaki çaresizlikten doğan ıstırabı yansıtan metin tonudur.⚑ Bu kavramlarda hata var ← Ünite 7 Doğru/Yanlış Ünite 8 Bilimsel Eleştiri-İzlenimci Eleştiri