Şinasi doğrudan bir eleştirmen olmasa da dil sadeleşmesi, basın mukaddimeleri ve Fatin Tezkiresi önerileriyle modern eleştirinin yol açıcı öncüsüdür; sınavda bu detay karıştırılmamalıdır.
Namık Kemal’in 'Lisan-i Osmanî’nin Edebiyatı Hakkında Bazı Mülâhazâtı Şâmildir' makalesinin yeni Türk edebiyatının beyannamesi olduğu bilgisi sınavda sıkça sorulur.
Ziya Paşa’nın 'Şiir ve İnşa' makalesinde divan edebiyatını reddedip halk şiirini savunurken, 'Harâbât Mukaddimesi'nde tam tersi bir tutumla divan şiirini yücelttiği tezatlığı kritik bir sınav sorusu konusudur.
Namık Kemal’in Ziya Paşa’nın Harâbât’ına karşı yazdığı eleştiri eserlerinin adları ('Tahrib-i Harâbât' ve 'Ta’kib') ve yönü kesinlikle ezberlenmelidir.
Ahmet Midhat Efendi’nin Servet-i Fünûnçülere karşı başlattığı tartışmanın adı 'Dekadanlar Tartışması', dünya klasikleri için başlattığı tartışmanın adı ise 'Klasikler Tartışması'dır.
Namık Kemal’in klasik tiyatronun üç birlik kuralına karşı çıkıp romantik tiyatroyu ve Shakespeare’i savunduğu eserin adı 'Celal Mukaddimesi'dir.
Şinasi ile Ruzname-i Ceride-i Havadis yazarı Said Bey arasında geçen 'Mes’ele-i Mebhûsetü’n Anha' tartışmasının basın tarihimizin ilk edebî tartışması olduğu unutulmamalıdır.
