
Sumru Özsoy, Ayşe Balcı ve Ümit Deniz Turan tarafından kaleme alınan 2012 tarihli bu eser, fiilimsi eklerinin olgu cümlecikleri (-dık, -(y)iş, -(y)acak) ve devinim cümlecikleri (-ma, -mak) olarak sınıflandırılmasında temel kaynaklardandır.
TDK yöneticileri, Bilişim Terimleri Sözlüğü'nün yayımlanmasındaki yararı belirtmiş; 'bilgisayar' başta olmak üzere bazı terimleri Türk Dili Dergisi'nde kamuya duyurarak Türkçenin kurallı türetme gücünü desteklemiştir.
1975 yılında TDK Bilimsel Bildirilerinde yayımlanan makalede Johanson, Türkçe fiilimsi önermelerinin 'tam bir düşünceyi' anlatamadığı yolundaki itirazların anlamsız olduğunu ve Batı dilleriyle yapısal koşutluklar taşıdığını vurgulamıştır.
1990 yılında yayımlanan 'Non-finite verbal constructions in Turkish' adlı çalışmasında Csató, fiilimsi içeren bağımlı cümlelerin ana cümlelere biçimsel olarak çok benzediğini ve aralarındaki tek farkın yüklemleştirici seçimi olduğunu belirtmiştir.
TDK tarafından 1981 yılında yayımlanan bu eser, kalıcı isimler ve sıfat tamlaması içinde nitelenen ögelerin düşmesi (tükenmez kalem, dolmuş vb.) konularında temel başvuru kaynakları arasında yer almaktadır.
2005 yılında Londra ve New York'ta yayımlanan 'Turkish: A Comprehensive Grammar' adlı kapsamlı gramer kitabında, dolaylı tümleç alan yan cümlelerde -dık ekli biçimlerin -ma'lı biçimlerle yer değiştirebileceği örneklenmiştir.
AKÜ Eğitim Fakültesi Dergisi'nde 2001 yılında yayımlanan makalede, zarffiil eklerinin yapısal çeşitliliği, kişi belirten ekleri alıp almama durumları ve anlamsal işlevleri ayrıntılı olarak incelenmiştir.