Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde Recaizâde Mahmut Ekrem’in Ta’lîm-i Edebiyat adlı eseriyle Batılı retorik ve belagat anlayışını edebiyata kazandırması, üslup konusunu psiko-biyolojik temelde ele alması ve üslubu sade, müzeyyen ile âlî olarak üçe ayırması incelenmektedir. Ayrıca eski edebiyatın şekilciliği ve kelime oyunları eleştirilerek gerçeğe ve tabiata uygunluk ilkesi vurgulanmaktadır.
Bu bölümde devamla, Zemzeme Mukaddimesi’nde şiirde üç çeşit güzellik olduğunu belirten Ekrem’in, Muallim Naci’nin şiir anlayışına yönelik sert eleştirileri yer almaktadır. Takdir-i Elhan adlı eserde ise şiirin sınırları zerrattan şümusa kadar genişletilmiş, tabiatın gerçeğe uygun betimlenmesi istenmiş ve gerçek bir münekkidin sahip olması gereken özellikler sıralanmıştır.
Bu bölümde ayrıca Abdülhak Hâmit Tarhan’ın romantik eleştiri anlayışı, tiyatroyu okunmak için yazma fikri ve klasik kurallara meydan okuyan poetikası ele alınmaktadır. Sami Paşazâde Sezai’nin Küçük Şeyler Mukaddimesi ile romantizmden realizme geçişi hazırlayan görüşleri aktarılmaktadır. Son olarak Muallim Naci’nin Demdeme, İntikad ve Istılâhât-ı Edebiyye gibi eserleriyle gelenek ile yenilik arasında kurduğu sentèz ve eleştiri anlayışı değerlendirilmektedir.