Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » Türk Dili ve Edebiyatı Lisans Programı » 14-15. Yüzyıllar Türk Edebiyatı

Ünite 8: Türk Şiirinde Nazire Amaçlarımız — Boşluk Doldurma

Özetten alınan cümlelerde eksik kavramı yaz. 9 soru var.

1 / 90 doğru

Cevap niteliğindeki , model alınan şiirle aynı dilde ve şivede kaleme alınması temel bir kuraldır.

Cevap niteliğindeki nazirenin, model alınan şiirle aynı dilde ve şivede kaleme alınması temel bir kuraldır.

Arap edebiyatında nazire terimi yerine zamanla 'mu’âraza', 'ihtizâ' ve 'muhâkât' kelimeleri de kullanılmış; çok sonraları ise 'taklîd', 'nazîr' ve 'mesîl' terimlerine de başvurulmuştur.

Fars edebiyatında nazire geleneği genellikle 'cevâb' kelimesi ile karşılanmıştır.

Bunun yanı sıra Fars edebiyatında 'istikbâl' ve 'tazmîn' gibi terimler de aktif olarak kullanılagelmiştir.

Bu bağlamda, bir beyit veya mısraının bir şair, diğer beyit veya mısraının başka bir şair tarafından söylendiği 'şi‘r-i müşterek' veya 'gazel-i müşterek' türleri ortaya çıkmıştır.

Şairlerin karşılıklı olarak aynı zamanda şiir söylemeleri ise 'müşâ’are' olarak adlandırılır.

Edirneli Sâgarî ise farklı bir yol izleyerek Necâtî’nin gazellerini hicve dönüştürmüş ve 'nakîze' adı verilen yeni bir türün örneğini vermiştir.

Mezîd’in Sultan II. Murad’a sunduğu 'Mecmû’atü’n-nezâ’ir'dir.

XVI. yüzyılda ise Eğirdirli Hacı Kemal’in 'Câmi‘ü’n-nezâ’ir'i, Edirneli Nazmî’nin 'Mecma‘ü’n-nezâ’ir'i ve Pervâne Bey Mecmuası öne çıkan devasa derlemelerdir.